آموزش بلز؛ راهنمای جامع یادگیری نت، ریتم و اجرای آهنگ

بلز یکی از سازهای ساده و کاربردی برای آشنایی اولیه با موسیقی است و به همین دلیل در بسیاری از دوره‌های آموزش موسیقی کودک و کلاس‌های مقدماتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. چیدمان مشخص نت‌ها، تولید سریع صدا و امکان اجرای ملودی‌های ساده باعث می‌شود هنرجو بتواند ارتباط میان نت، ریتم و صدای واقعی را به شکل ملموس تجربه کند.

در آموزش بلز، هدف فقط حفظ کردن چند آهنگ کودکانه نیست. این ساز می‌تواند وسیله‌ای برای آموزش مفاهیم مهمی مانند نام نت‌ها، ضرب، ریتم، سکوت، سرعت، شدت صدا و حرکت ملودی باشد. کودک یا هنرجوی مبتدی هم‌زمان با اجرای قطعات ساده، پایه‌هایی را یاد می‌گیرد که در ادامه مسیر موسیقی و حتی هنگام انتخاب یک ساز تخصصی نیز کاربرد دارند.

به همین دلیل آموزش اصولی بلز بهتر است از همان ابتدا با شناخت موسیقی همراه باشد؛ نه اینکه هنرجو فقط ترتیب رنگ‌ها یا شماره تیغه‌ها را حفظ کند.

بلز چیست؟

بلز سازی ملودیک با مجموعه‌ای از تیغه‌ها یا صفحات صوتی است که با ضربه مضراب به صدا درمی‌آیند.

هر تیغه صدای مشخصی تولید می‌کند و با کنار هم قرار گرفتن آنها امکان اجرای ملودی فراهم می‌شود.

ساختار ساده و قابل مشاهده ساز باعث شده بلز برای آموزش مقدماتی موسیقی گزینه‌ای کاربردی باشد.

هنرجو می‌تواند نت را ببیند، محل آن را روی ساز پیدا کند، ضربه بزند و بلافاصله نتیجه صوتی را بشنود.

چرا بلز برای شروع موسیقی مناسب است؟

در بسیاری از سازها، هنرجو پیش از اجرای اولین نت باید نحوه تولید صدا را نیز یاد بگیرد.

برای مثال در یک ساز بادی، شیوه دمیدن اهمیت دارد و در ساز زهی باید نحوه تماس با سیم‌ها کنترل شود.

در بلز، تولید صدای اولیه ساده‌تر است.

این ویژگی اجازه می‌دهد بخش بیشتری از توجه هنرجوی مبتدی روی نت، ریتم و ملودی قرار گیرد.

بلز در آموزش موسیقی کودکان

بلز به دلیل ساختار قابل فهم می‌تواند در آموزش کودکان کاربرد زیادی داشته باشد.

کودک با ضربه زدن روی تیغه‌های مختلف متوجه می‌شود هر قسمت صدای متفاوتی ایجاد می‌کند.

سپس می‌تواند ارتباط میان این صداها را کشف کند.

به مرور فعالیت آزاد اولیه به تمرین‌های منظم تبدیل می‌شود و کودک یاد می‌گیرد در زمان مشخص، نت مشخصی را اجرا کند.

ارتباط آموزش بلز و ارف

بلز در بسیاری از کلاس‌های موسیقی کودک در کنار فعالیت‌های ارف مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ارف در اصل یک رویکرد گسترده‌تر برای آموزش موسیقی است و بلز می‌تواند یکی از ابزارهای این آموزش باشد.

در چنین کلاس‌هایی کودک ممکن است ابتدا یک ریتم را با دست اجرا کند و سپس همان الگو را روی بلز بنوازد.

ترکیب حرکت، ریتم، آواز و ساز باعث می‌شود مفاهیم موسیقی از مسیرهای مختلف تجربه شوند.

آشنایی با تیغه‌های بلز

اولین مرحله آموزش ساز، شناخت تیغه‌هاست.

هر تیغه با یک نت ارتباط دارد.

هنرجو باید به مرور یاد بگیرد که نت‌ها در چه ترتیبی کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند.

در مراحل ابتدایی می‌توان تنها از چند تیغه استفاده کرد.

پس از تسلط، نت‌های بیشتری وارد تمرین می‌شوند.

شناخت نت‌های موسیقی با بلز

بلز می‌تواند ارتباط میان نام نت و صدای آن را به شکل عملی نشان دهد.

هنرجو ابتدا یک نت را می‌شناسد و سپس محل آن را روی ساز پیدا می‌کند.

پس از شنیدن صدای نت، ارتباط میان سه عنصر شکل می‌گیرد: نام نت، موقعیت آن و صدای آن.

این ارتباط یکی از پایه‌های مهم آموزش موسیقی است.

آیا استفاده از رنگ‌ها برای آموزش بلز مناسب است؟

در برخی سازهای آموزشی، تیغه‌ها رنگ‌های متفاوتی دارند.

رنگ می‌تواند در مراحل اولیه برای پیدا کردن نت‌ها به کودک کمک کند.

اما بهتر است آموزش برای مدت طولانی فقط به رنگ وابسته نباشد.

اگر کودک صرفاً حفظ کند که برای اجرای یک آهنگ باید به ترتیب به «قرمز، زرد و آبی» ضربه بزند، ممکن است نام واقعی نت‌ها را یاد نگیرد.

رنگ بهتر است ابزار کمکی باشد، نه جایگزین آموزش نت.

شماره‌گذاری تیغه‌ها

گاهی برای ساده کردن تمرین از شماره نیز استفاده می‌شود.

این روش می‌تواند برای اولین فعالیت‌ها مفید باشد، اما مانند رنگ نباید به تنها روش آموزش تبدیل شود.

هدف نهایی این است که هنرجو بتواند نت موسیقی را بشناسد و محل آن را روی ساز پیدا کند.

وابستگی کامل به شماره، انتقال به مراحل بعدی موسیقی را دشوارتر می‌کند.

نحوه صحیح گرفتن مضراب بلز

مضراب باید به شکلی در دست قرار گیرد که حرکت آن آزاد باشد.

گرفتن بیش از حد محکم می‌تواند باعث خشکی حرکت شود.

در مقابل، گرفتن بسیار شل نیز کنترل ضربه را کاهش می‌دهد.

هنرجو باید بتواند بدون فشار اضافی ضربه‌ای کنترل‌شده به تیغه وارد کند.

برای کودکان، نحوه گرفتن مضراب باید متناسب با اندازه دست آنها آموزش داده شود.

محل مناسب ضربه روی تیغه

محل ضربه می‌تواند بر کیفیت صدا تأثیر داشته باشد.

هنرجو باید یاد بگیرد ضربه را به قسمت مناسب تیغه وارد کند.

در مراحل ابتدایی می‌توان روی یک نت ثابت تمرین کرد.

هدف این است که چند ضربه پشت سر هم تا حد امکان صدایی مشابه ایجاد کنند.

پس از آن حرکت میان تیغه‌های مختلف تمرین می‌شود.

شدت ضربه

برای تولید صدای واضح نیازی نیست مضراب با قدرت بسیار زیاد به ساز برخورد کند.

ضربه بیش از حد ممکن است صدای نامناسبی ایجاد کند و کنترل را کاهش دهد.

در مقابل، ضربه بسیار ضعیف نیز ممکن است صدای کافی تولید نکند.

کودک باید به تدریج شدت مناسب را از طریق شنیدن نتیجه ضربه پیدا کند.

آموزش ضرب با بلز

پیش از اجرای آهنگ می‌توان مفهوم ضرب را آموزش داد.

مدرس ضرب‌های منظم ایجاد می‌کند و کودک آنها را با مضراب تکرار می‌کند.

در این مرحله حتی می‌توان تنها از یک تیغه استفاده کرد.

هدف تغییر نت نیست؛ بلکه حفظ فاصله زمانی منظم میان ضربه‌هاست.

این تمرین پایه مناسبی برای ورود به ریتم ایجاد می‌کند.

ریتم چیست؟

ریتم به نحوه قرار گرفتن صداها و سکوت‌ها در زمان مربوط می‌شود.

برای کودک می‌توان این مفهوم را ابتدا با الگوهای ساده تجربه کرد.

مدرس یک الگوی کوتاه می‌نوازد و کودک همان الگو را تکرار می‌کند.

سپس می‌توان الگوهای متفاوتی ایجاد کرد.

این فعالیت علاوه بر ریتم، حافظه شنیداری را نیز درگیر می‌کند.

شمارش هنگام نواختن

شمارش می‌تواند به حفظ زمان‌بندی کمک کند.

در تمرین‌های ساده، کودک همراه با ضرب‌ها اعداد را می‌شمارد.

سپس نت‌های آهنگ روی همین ضرب‌ها قرار می‌گیرند.

این روش باعث می‌شود هنرجو متوجه شود نت‌ها باید در زمان مشخصی اجرا شوند و فقط ترتیب آنها اهمیت ندارد.

سکوت در موسیقی

یکی از مفاهیمی که می‌توان با بلز آموزش داد، سکوت است.

کودک در ابتدا ممکن است تصور کند موسیقی یعنی نواختن مداوم.

در تمرین سکوت، بعضی ضرب‌ها بدون اجرای نت سپری می‌شوند.

هنرجو باید ضرب را در ذهن حفظ کند و در زمان مناسب دوباره وارد اجرا شود.

این مهارت برای اجرای گروهی نیز اهمیت زیادی دارد.

آموزش نت‌خوانی با بلز

پس از شناخت چند نت می‌توان شکل نوشتاری آنها را نیز معرفی کرد.

در ابتدا بهتر است تعداد نت‌های روی حامل محدود باشد.

هنرجو نت را می‌بیند، نام آن را تشخیص می‌دهد و سپس همان نت را روی بلز اجرا می‌کند.

با تکرار این فرایند، خواندن نت به تدریج سریع‌تر می‌شود.

ارزش زمانی نت‌ها

نت‌ها علاوه بر ارتفاع، مدت زمان نیز دارند.

هنرجو باید یاد بگیرد بعضی صداها کوتاه‌تر و برخی طولانی‌تر هستند.

برای آموزش این موضوع می‌توان ابتدا الگو را با دست زدن یا گفتار اجرا کرد.

سپس همان الگو روی بلز منتقل شود.

این روش برای کودکان قابل درک‌تر از شروع مستقیم با توضیح نظری است.

آموزش ملودی با بلز

پس از شناخت چند نت و ریتم ساده می‌توان اولین ملودی‌ها را اجرا کرد.

بهتر است قطعات کوتاه باشند و از تعداد محدودی نت استفاده کنند.

هنرجو ابتدا بخش بسیار کوتاهی را یاد می‌گیرد.

پس از اجرای صحیح، بخش بعدی اضافه می‌شود.

این روش از حفظ کردن عجولانه کل آهنگ جلوگیری می‌کند.

تقسیم آهنگ به جمله‌های کوتاه

اگر یک آهنگ هشت میزان دارد، لازم نیست کودک از ابتدا تا انتهای آن را یکجا تمرین کند.

می‌توان قطعه را به جمله‌های کوچک تقسیم کرد.

هر جمله چند بار به صورت صحیح اجرا می‌شود.

سپس دو جمله به یکدیگر متصل می‌شوند.

این شیوه تمرین باعث می‌شود اشتباه‌ها راحت‌تر شناسایی شوند.

حفظ کردن آهنگ

حافظه موسیقایی در آموزش کودک اهمیت دارد.

پس از چند بار اجرای یک قطعه، می‌توان از کودک خواست بخشی از آن را بدون نگاه کردن به نت اجرا کند.

هدف حذف نت‌خوانی نیست.

حافظه و نت‌خوانی باید در کنار یکدیگر رشد کنند.

هنرجویی که فقط از حفظ می‌نوازد ممکن است در یادگیری قطعات جدید وابسته به کمک مدرس باقی بماند.

تمرین با گوش

مدرس می‌تواند چند نت کوتاه اجرا کند و از کودک بخواهد آنها را پیدا کند.

در ابتدا می‌توان تنها از دو یا سه نت استفاده کرد.

پس از پیشرفت، تعداد نت‌ها بیشتر می‌شود.

این بازی ساده به تقویت گوش موسیقایی کمک می‌کند و کودک را تشویق می‌کند به تفاوت صداها دقیق‌تر گوش دهد.

تشخیص صدای زیر و بم

بلز ابزار مناسبی برای نشان دادن تفاوت صداهای زیر و بم است.

می‌توان دو تیغه با فاصله زیاد را اجرا کرد و از کودک پرسید کدام صدا زیرتر است.

سپس فاصله نت‌ها کمتر می‌شود.

این تمرین به مرور دقت شنیداری کودک را افزایش می‌دهد.

حرکت ملودی به سمت بالا و پایین

پس از شناخت زیر و بم، می‌توان مفهوم حرکت ملودی را آموزش داد.

مدرس چند نت را از پایین به بالا اجرا می‌کند و کودک جهت حرکت صدا را تشخیص می‌دهد.

سپس الگوی نزولی تمرین می‌شود.

در مرحله بعد، هنرجو خودش چنین الگوهایی را روی ساز ایجاد می‌کند.

هماهنگی چشم و دست

هنرجو هنگام اجرای بلز باید نت را ببیند و سپس تیغه صحیح را پیدا کند.

این فرایند هماهنگی میان چشم و دست را درگیر می‌کند.

در ابتدا طبیعی است که کودک برای پیدا کردن هر نت کمی مکث کند.

با تکرار، محل تیغه‌ها در حافظه حرکتی ثبت می‌شود و سرعت پیدا کردن آنها افزایش پیدا می‌کند.

استفاده از دو مضراب

پس از تسلط نسبی با یک مضراب می‌توان استفاده از دو دست را توسعه داد.

هنرجو یاد می‌گیرد ضربه‌ها را میان دست راست و چپ تقسیم کند.

در ابتدا الگوهای ساده و متناوب مناسب هستند.

هدف این است که قدرت و زمان‌بندی دو دست تا حد امکان هماهنگ شوند.

هماهنگی دست راست و چپ

برخی کودکان به طور طبیعی تمایل دارند بیشتر از دست غالب خود استفاده کنند.

تمرین‌های بلز می‌توانند دست دیگر را نیز فعال کنند.

برای مثال یک الگوی ساده به صورت راست، چپ، راست، چپ اجرا می‌شود.

سپس ترتیب‌های متفاوتی تمرین می‌شوند.

این تمرین‌ها مقدمه‌ای برای اجرای تکنیکی‌تر در سازهای ملودیک و کوبه‌ای هستند.

اجرای نت‌های هم‌زمان

اگر ساختار ساز و سطح هنرجو اجازه دهد، در مراحل بالاتر می‌توان دو نت را هم‌زمان اجرا کرد.

این فعالیت اولین تجربه‌های کودک از شنیدن ترکیب دو صدا را ایجاد می‌کند.

مدرس می‌تواند ابتدا ترکیب‌های ساده را انتخاب کند.

هدف در این مرحله آموزش پیچیده هارمونی نیست؛ بلکه آشنایی گوش با شنیدن چند صدا در کنار یکدیگر است.

آشنایی مقدماتی با آکورد

برای هنرجویان آماده‌تر می‌توان مفهوم ساده آکورد را نیز مطرح کرد.

چند نت مشخص به صورت هم‌زمان یا نزدیک به یکدیگر اجرا می‌شوند.

کودک تفاوت میان یک نت تنها و مجموعه‌ای از نت‌ها را می‌شنود.

این آشنایی می‌تواند در آینده هنگام یادگیری پیانو، کیبورد یا مبانی هارمونی مفید باشد.

آموزش سرعت یا تمپو

یک آهنگ می‌تواند آرام یا سریع اجرا شود.

هنرجو باید متوجه شود افزایش سرعت به معنای اجرای نامنظم نیست.

ابتدا قطعه با سرعتی اجرا می‌شود که تمام نت‌ها قابل کنترل باشند.

پس از تسلط، سرعت کمی افزایش پیدا می‌کند.

به این ترتیب مفهوم Tempo به صورت عملی تجربه می‌شود.

تمرین با مترونوم

برای کودکان بزرگ‌تر یا هنرجویانی که مفهوم ضرب را درک کرده‌اند، مترونوم می‌تواند ابزار مفیدی باشد.

در ابتدا تنها یک نت روی هر ضرب اجرا می‌شود.

سپس الگوهای ریتمیک اضافه می‌شوند.

هدف این است که کودک بتواند ضرب بیرونی را بشنود و اجرای خود را با آن هماهنگ کند.

اجرای قوی و آرام

بلز می‌تواند برای آموزش تفاوت شدت صدا نیز مورد استفاده قرار گیرد.

کودک ابتدا یک الگو را با ضربه‌های آرام اجرا می‌کند.

سپس همان الگو کمی قوی‌تر نواخته می‌شود.

در این تمرین باید مراقب بود که «قوی» با ضربه کنترل‌نشده اشتباه گرفته نشود.

هدف کنترل شدت است.

آموزش موسیقی از طریق بازی

برای کودکان کم‌سن می‌توان بسیاری از تمرین‌ها را به شکل بازی ارائه کرد.

برای مثال مدرس یک نت را اجرا کند و کودک باید تیغه مربوط به آن را پیدا کند.

در بازی دیگری کودک باید یک ریتم کوتاه را پس از شنیدن تکرار کند.

فعالیت بازی‌محور زمانی ارزش آموزشی بیشتری دارد که پشت هر بازی هدف مشخصی وجود داشته باشد.

بداهه‌نوازی ساده با بلز

بداهه‌نوازی برای کودک می‌تواند بسیار ساده آغاز شود.

چند تیغه مشخص انتخاب می‌شوند و کودک اجازه دارد با آنها یک ملودی کوتاه بسازد.

هیچ نیازی نیست نتیجه شبیه یک قطعه کامل باشد.

هدف این است که هنرجو تجربه کند می‌تواند با نت‌هایی که یاد گرفته، ایده خودش را نیز ایجاد کند.

پرسش و پاسخ موسیقایی

مدرس یک جمله کوتاه روی بلز اجرا می‌کند و کودک باید جمله‌ای به عنوان پاسخ بسازد.

در ابتدا پاسخ می‌تواند تقلید همان جمله باشد.

بعداً کودک اجازه دارد پایان آن را تغییر دهد.

این فعالیت هم حافظه شنیداری و هم خلاقیت را تقویت می‌کند.

اجرای گروهی بلز

بلز می‌تواند در فعالیت‌های گروهی نیز مورد استفاده قرار گیرد.

یک گروه ممکن است ضرب ثابت را اجرا کند و گروه دیگر ملودی داشته باشد.

سپس نقش‌ها جابه‌جا شوند.

کودک در این تمرین یاد می‌گیرد علاوه بر صدای ساز خودش، به اجرای دیگران نیز گوش دهد.

رعایت نوبت در موسیقی

یکی از تمرین‌های گروهی می‌تواند اجرای نوبتی باشد.

هر کودک تنها در زمان مشخص خود می‌نوازد.

این تمرین مفهوم ورود و توقف را آموزش می‌دهد.

همچنین کودک متوجه می‌شود شنیدن و منتظر ماندن نیز بخشی از اجرای گروهی موسیقی است.

آموزش بلز برای چه سنی مناسب است؟

سن دقیق و یکسانی برای تمام کودکان وجود ندارد.

توانایی تمرکز، هماهنگی حرکتی و علاقه کودک اهمیت دارند.

برنامه کلاس باید متناسب با سن تنظیم شود.

برای کودک کم‌سن فعالیت‌های کوتاه و بازی‌محور مناسب‌تر هستند، در حالی که هنرجوی بزرگ‌تر می‌تواند نت‌خوانی و تمرین‌های منظم‌تری داشته باشد.

بلز برای هنرجویان بزرگسال

اگرچه بلز بیشتر با آموزش کودکان شناخته می‌شود، ساختار آن می‌تواند برای توضیح برخی مفاهیم پایه به افراد مبتدی در سنین مختلف نیز مفید باشد.

با این حال بزرگسالانی که هدف مشخصی برای نوازندگی دارند معمولاً پس از آشنایی مقدماتی، ساز تخصصی موردنظر خود را انتخاب می‌کنند.

بلز می‌تواند در این شرایط نقش ابزار آموزشی داشته باشد.

تمرین بلز در خانه

تمرین خانگی کودک بهتر است کوتاه و هدفمند باشد.

برای مثال چند دقیقه شناخت نت‌ها، یک تمرین ریتم و سپس اجرای آهنگ می‌تواند برنامه مناسبی باشد.

اجبار به تمرین طولانی ممکن است علاقه کودک را کاهش دهد.

تداوم تمرین اهمیت بیشتری از طولانی بودن یک جلسه دارد.

نقش والدین در تمرین بلز

والدین می‌توانند شرایط مناسب تمرین را فراهم کنند، اما بهتر است نقش آنها به امتحان گرفتن دائمی تبدیل نشود.

تشویق کودک به اجرای قطعه‌ای که یاد گرفته و گوش دادن به تمرین او می‌تواند کافی باشد.

اگر درباره انگشت‌گذاری، ریتم یا روش آموزش ابهامی وجود دارد بهتر است از مدرس پرسیده شود تا کودک میان چند روش متفاوت سردرگم نشود.

انتخاب بلز مناسب برای کودک

هنگام انتخاب ساز باید کیفیت تیغه‌ها و وضوح صدای آنها مورد توجه قرار گیرد.

ابعاد ساز و مضراب نیز باید برای کودک قابل استفاده باشند.

وجود رنگ روی تیغه‌ها می‌تواند در مراحل اولیه کمک‌کننده باشد، اما نباید تنها معیار خرید باشد.

بهتر است ساز موردنظر با برنامه آموزشی مدرس هماهنگ باشد.

نگهداری از بلز

بلز باید در محلی نگهداری شود که تیغه‌ها در معرض ضربه یا فشار غیرضروری قرار نگیرند.

مضراب‌ها نیز بهتر است همراه ساز در محل مشخصی قرار داشته باشند.

کودک باید از ابتدا یاد بگیرد ساز وسیله بازی معمولی نیست و باید با دقت از آن استفاده کند.

این موضوع بخشی از آموزش مسئولیت‌پذیری در نوازندگی است.

اشتباهات رایج در آموزش بلز

یکی از اشتباهات متداول، وابستگی کامل کودک به رنگ تیغه‌هاست.

در این حالت ممکن است آهنگ اجرا شود اما هنرجو نداند چه نت‌هایی نواخته است.

تمرکز صرف بر حفظ آهنگ، بی‌توجهی به ریتم و استفاده همیشگی از یک دست نیز از مشکلات دیگر هستند.

آموزش بهتر است به تدریج از علائم کمکی فاصله بگیرد و شناخت واقعی موسیقی را تقویت کند.

آیا می‌توان بلز را خودآموز یاد گرفت؟

اجرای چند ملودی ساده از طریق منابع آموزشی امکان‌پذیر است.

اما اگر هدف آشنایی اصولی کودک با موسیقی باشد، برنامه منظم آموزشی مزیت بیشتری دارد.

مدرس می‌تواند ریتم، شیوه ضربه، استفاده از دو دست و نت‌خوانی را اصلاح کند.

مهم‌تر اینکه سطح تمرین‌ها بر اساس توانایی کودک تغییر می‌کند.

انتخاب کلاس آموزش بلز

در انتخاب کلاس بهتر است فقط تعداد آهنگ‌هایی که کودک قرار است یاد بگیرد معیار نباشد.

یک برنامه مناسب باید مفاهیمی مانند ضرب، ریتم، نت، شنیدن و هماهنگی را نیز پوشش دهد.

نوع ارتباط مدرس با کودک اهمیت زیادی دارد.

کلاس باید جذاب باشد اما فعالیت‌ها نیز هدف آموزشی مشخصی داشته باشند.

شهریه کلاس بلز

هزینه آموزش می‌تواند بر اساس خصوصی یا گروهی بودن کلاس، مدت جلسه، تجربه مدرس و ساختار دوره متفاوت باشد.

در دوره‌های موسیقی کودک ممکن است بلز بخشی از یک برنامه گسترده‌تر مانند ارف باشد.

بنابراین هنگام مقایسه دوره‌ها بهتر است محتوای کامل کلاس نیز بررسی شود.

بعد از بلز چه سازی مناسب است؟

پاسخ این سؤال برای همه کودکان یکسان نیست.

بلز می‌تواند فرصتی ایجاد کند تا علاقه و توانایی کودک در موسیقی بهتر شناخته شود.

پس از آن ممکن است کودک به پیانو، سازهای کوبه‌ای، سازهای زهی یا ساز دیگری علاقه نشان دهد.

انتخاب ساز بعدی بهتر است بر اساس علاقه کودک، سن، شرایط جسمی و امکان تمرین انجام شود.

آیا یادگیری بلز برای پیانو مفید است؟

برخی مفاهیمی که کودک با بلز یاد می‌گیرد در آموزش پیانو نیز کاربرد دارند.

شناخت نام نت‌ها، حرکت ملودی، ریتم و نت‌خوانی نمونه‌هایی از این موارد هستند.

با این حال تکنیک نوازندگی دو ساز متفاوت است.

بنابراین بلز جایگزین آموزش پیانو نیست، اما می‌تواند زمینه‌ای برای شناخت اولیه موسیقی ایجاد کند.

مسیر پیشرفته‌تر آموزش بلز

با افزایش مهارت می‌توان قطعات طولانی‌تر، ریتم‌های متنوع‌تر و استفاده هماهنگ‌تر از دو دست را وارد تمرین کرد.

تمرین‌های شنیداری و بداهه نیز می‌توانند توسعه پیدا کنند.

با این حال برای بسیاری از کودکان، بلز بخشی از مرحله مقدماتی آموزش موسیقی است و پس از مدتی مسیر آنها به سمت ساز تخصصی‌تر ادامه پیدا می‌کند.

هدف مهم این مرحله ایجاد پایه موسیقایی مناسب است.

از رنگ تیغه‌ها تا خواندن موسیقی

کودک ممکن است آموزش را با تشخیص چند تیغه رنگی آغاز کند.

اما مسیر یادگیری نباید در همین مرحله متوقف شود.

به مرور رنگ به نام نت تبدیل می‌شود، نام نت به علامت روی حامل ارتباط پیدا می‌کند و علامت نوشته‌شده به صدایی تبدیل می‌شود که کودک می‌تواند اجرا کند.

زمانی که این ارتباط شکل بگیرد، بلز از یک وسیله ساده برای اجرای چند آهنگ به ابزاری برای فهم مبانی موسیقی تبدیل می‌شود.

سخن پایانی

آموزش بلز می‌تواند یکی از مسیرهای ساده و جذاب برای ورود کودک به دنیای موسیقی باشد. ساختار قابل مشاهده ساز کمک می‌کند ارتباط میان نت، صدا و حرکت برای هنرجوی مبتدی ملموس‌تر شود.

با این حال هدف آموزش نباید تنها حفظ کردن ترتیب رنگ‌ها و اجرای چند آهنگ باشد. شناخت نت‌ها، ریتم، گوش دادن، هماهنگی دو دست و توانایی اجرای مستقل می‌توانند از همان مراحل ابتدایی مورد توجه قرار گیرند.

اگر آموزش به شکل مرحله‌ای و متناسب با سن کودک انجام شود، بلز می‌تواند علاوه بر ایجاد تجربه‌ای جذاب از نوازندگی، پایه‌ای برای نت‌خوانی، درک ریتم و ادامه مسیر آموزش موسیقی روی سازهای دیگر ایجاد کند.